tipobet bets10

ΓΕΝΙΚΑ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ

Το καράτε είναι μαχητικό άθλημα που συμβάλλει ποικιλοτρόπως στη σωματική και στη ψυχική υγεία, στον αυτοέλεγχο, στη βελτίωση της αυτοπεποίθησης, της αυτοσυγκέντρωσης και των αντανακλαστικών, στην καλλιέργεια αξιών όπως ο σεβασμός, η πειθαρχία, η άμιλλα αλλά και στη ψυχαγωγία των ασκούμενων.

Η προπόνηση, ατομική ή ομαδική, στις βασικές τεχνικές του καράτε συμβάλλει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοάμυνας και προωθεί την σωματική, τεχνική και νοητική ενδυνάμωση.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020 έχει ενταχθεί για πρώτη φορά στο επίσημο πρόγραμμα των Αγώνων. Και μάλιστα θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση, στην γενέτειρα του αθλήματος, την Ιαπωνία.

Το καράτε αναπτύχθηκε σαν πολεμική τέχνη στο Βασίλειο Ryukyu της Ιαπωνίας. Μεταφέρθηκε στην κεντρική Ιαπωνία στις αρχές του 20ου αιώνα σε μία περίοδο πολιτισμικών ανταλλαγών μεταξύ των κινέζων και των Ιαπώνων.

Το 1922 το Ιαπωνικό υπουργείο μάθησης κάλεσε τον Γκιτσίν Φουνακόσι στο Τόκυο για να κάνει μία επίδειξη καράτε. Ο Φουνακόσι θεωρείται ευρέως ως ο «πατέρας» του σύγχρονου καράτε. Γεννήθηκε στο νομό Σούρι στην Οκινάουα το 1868 και σε ηλικία 11 ετών άρχισε να μελετά καράτε με δύο από τους μεγαλύτερους δασκάλους της Οκινάουα. Με τον καιρό, έγινε master και το 1922 κλήθηκε να κάνει επίδειξη του καράτε στο ιαπωνικό κοινό για πρώτη φορά.

Η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία και προσκλήθηκε να μείνει στην Ιαπωνία και να διδάξει, το οποίο έκανε.

Για τον Φουνακόσι, η λέξη «καράτε» τελικά πήρε μια βαθύτερη έννοια από την απλή εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες, μετατρέποντάς την σε αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως καράτε-ντο, ή «δρόμο του άδειου χεριού.»

Τροποποίησε την τέχνη της Οκινάουα αντλώντας έμπνευση από το παραδοσιακό ιαπωνικό Budo (κέντο, τζούντο, κλπ) και ενσωμάτωσε τις φιλοσοφικές πτυχές τους στην εκπαίδευση των μαθητών του. Έτσι έγινε μία τέχνη που αντιπροσώπευε μια σύνθεση της Okinawaan και των ιαπωνικων σχολών.

Το 1936 ίδρυσε το «SHOTOKAN» στυλ που επρόκειτο να επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από το γιο του Γιοσιτάκα και τον Μασατόσι Νακαγιάμα που έγινε ο πρώτος διευθυντής της ιαπωνικής ομοσπονδίας καράτε που ιδρύθηκε το 1948. Η ίδρυση της άνοιξε τον δρόμο για την εξάπλωση του Σοτοκάν Καράτε σε όλο τον κόσμο. Ο δάσκαλος Νακαγιάμα, ένας από τους μεγαλύτερους μαθητές του Φουνακόσι, τον διαδέχθηκε ως διευθυντής της ιαπωνικής ομοσπονδίας και κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέπτυξε περαιτέρω το Σοτοκάν καράτε, με βάση τη δική του έρευνα, στο στυλ που γνωρίζουμε σήμερα.

Το 1924 το πανεπιστήμιο Κέιο ίδρυσε τον πρώτο πανεπιστημιακό σύλλογο καράτε στην ιστορία

Το 1932 το καράτε είχε διαδοθεί σε πολλά πανεπιστήμια στην Ιαπωνία και το όνομά του άλλαξε από «Κινέζικο χέρι» ή “χέρι των tang” (από την κινέζικη δυναστεία των Τανγκ) σε «άδειο χέρι». Και των δύο η προφορά ήταν καράτε.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο η Οκινάουα έγινε ένας σημαντικός στρατιωτικός σταθμός των Ηνωμένων Εθνών και το καράτε έγινε δημοφιλές στους ξένους που βρίσκονταν εκεί, έτσι σιγά σιγά έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1986 από 15 συλλόγους, με την επωνυμία Ε.Ο.Ε.Κ. (Ελληνική Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Καράτε). Οι σύλλογοι αυτοί είχαν κατά μέσο όρο πάνω από δέκα χρόνια λειτουργίας κατά την διάρκεια της οποίας αθλήθηκαν περί τα 100.000 άτομα προετοιμάζοντας έτσι ένα μοναδικά φροντισμένο έμψυχο αθλητικό υλικό για την Ε.Ο.Ε.Κ.

Το Νοέμβριο του 1987 η Ομοσπονδία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Καράτε (EKF), καθώς και της Παγκόσμιας (WKF), η οποία είναι αναγνωρισμένη από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) και την A.G.F.I.S. Με την Γ/3800/7-2-1990 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού η Ε.Ο.Ε.Κ αναγνωρίζεται ως φίλαθλη αθλητική ομοσπονδία στην Γ.Γ.Α με έδρα την Αθήνα

Το 1999, η ομοσπονδία αλλάζει επωνυμία από Ε.Ο.Ε.Κ. (Ελληνική Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Καράτε) σε ΕΛ.Ο.ΚΑΡΑΤΕ (Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε).


ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ


ΔΗΜΟΦΙΛΗ